Gönderdiğiniz fotoları sayfamda yayınlicam demiştim. Sağdan soldan mailime gelen fotoları sizlerle paylaşıyorum.

koptum bu fotoya!

çok teşekkürler herkesee!!!

Bu işe başlarken hiç böle şeyler olacağını bilemiodum. Gecenin bi yarısı Taksim’den dönerken benim blogun adresini duvarlarda gördüm. Hem de benim hazırladığım haliyle diil. Birileri bunların stencilını hazırlamış. Bi de saolsunlar sıkmışlar onları duvarlara... Ben de cep telefonumla bunların fotoğrafını çektim.

Saolun varolun abi! Bu kadar destekleneceğimi tahmin bile edemezdim harbi! Kim olduğunuzu bilsem ben de size bi güzellik yaparım. Sevgilerimi saygılarımı sunarak yayınlıorum!

Hayatım boyunca müzik dinlemeyi çok sevdim. Kendimi yeni yeni bilmeye başladığım yıllarda aynanın karşısına geçip, Michael Jackson stil danslar yapmışlığım bile var. Utanıo muyum? Hayır!! Herkesin çocukluğuna ait böle anıları var die kendimi avutuyorum:) Uzatmayayım... O zamanlardan beri hiç aynanın karşısına geçip, bir şarkıya eşlik etmemiştim. Taa ki bugüne kadar!!! Çok uzun zamandır ilk kez bir şarkı bu tribi bana tekrar yaşattı. Sanki beni izlediler, yaşadıklarım onlara ilham oldu, sora da oturup bu şarkıyı yaptılar.

Hani bi şarkıdan ne beklersin derler ya... Daha önce sorsanız, beni eğlendirmesini, ortamı renklendirmesini, enerji vermesini falan derdim. Ama bu şarkıyla öğrendiğim bişi varsa o da bir şarkının aynı zamanda yol da gösterebilmesi... Sizi bilmem ama hayatının şarkısı hangisi deseler, ben işte bu derim! Hastası olduğum şarkının sözlerini buraya ekliorum, benim duruma benzerliği hayrete düşürecek cinsten gerçekten!

Bilmiorum nie ama herkes (Onur, Özgün, Kaan hariç, onlar işin geyiğinde çünkü) yaptığım şeyin çok güzel ve ilginç olduğunu söylüo... Gerçi genelde kızlardan olumlu tepkiler alıorum, erkekler başımıza iş açtın, şimdi bizden de böyle şeyler isticekler diolar. Ama benim hedef kitlem İrem olduğu için kızları ciddiye almak mantıklı gelio

Madem bi iş yapıyorum, bunun reklamını da yapmam gerekiyo die düşündüm Nası yapsam nası yapsam derkeeeen, aklıma arkadaşlarımın hazırladığı graffitiler geldi. Ben de oturup paintte bişiler hazırliim dedim. Bundan çıkış alıp, siz de bi yerlere asarsanız, biton insan görür, böylece de yaptığım şeyi herkesle paylaşmış oluruuum!!

Okulun basketbol sahasında maç yaptık bugün. Temposu yüksek bi maç oluyodu, ben de uzun zamandır olmadıım kadar iyiydim. Taaa kii, İrem sahanın kenarında görünene kadar. Maçın son dakkası, bir sayı öndeyiz. Rakip oyuncuya maç bitmeden son 3lük şansı doğdu, ama potadan döndü. Top tam dışarı çıkıyodu ki ben İrem’i görünce naapçamı şaşırıp topu tutmaya çalıştım, ama tutamayınca karşı takımdaki elemana geçti. Adam bu sefer attı. Biz son dakkaya galip girmişken maçı kaybeden taraf olduk ii mi? Neyseki baklavayı ben aliim dedim de bizim çocuklar pek lafını yapmadılar.

Ama yine de İrem’i görmeye değerdi:)

Sabahın köründe kalktım bugün. Bayadır beğendiğim spor ayakkabıları almaya gittim. Şöle acık şık oliim dedim.
 

How i met your mother’ın crazy-eyes die bi bölümü vardı. Marshall deli bakışlı bi kızla tanıştığını mı ne iddia ediodu. Ben de bu sabah mağazada deli bakışlı biriyle tanıştım. Tezgahtar kızın gözleri tam ordaki gibiydi. Şoka girdim, hemen aldım çıktım ayakkabıyı. Aceleye getirince bilememişim. Bir numara küçük almışım meğer.

Ayakkabı ayağıma vura vura geldim okula. Bir ton gezindim bizim kızı görcem die. Sora arkadaşlarını görünce kantine girerken, resmen depar attım. Bi de ne göriim. İki arkadaşı orda. Bizim kız yok! Kantinde olsaydı gidip konuşabilcektim sanki.
 

Yapıcak bişey yok... Ben de atladım eve geldim. Ama duraktan eve doğru yürürken, hatta tam olarak balıkçıların orda, felç geçiriyorum sandım. Ayakkabı vurmayı bırak, öldürmüş ayaklarımı!
 

İkiseksen yatıom şimdi. Keşke gelip bi çorba yapanım olsaydı, ah be irem :) hehehhe, pek acındırdım kendimi!
 

Gençler siz bi el atın bari. Çok kötüyüm olum, tuvalete gidemiom. Özgün, Onur! Eve gelin olum, şşş kime dioruum?

Şu yaşıma kadar bi ton film izledim. Bölesini izlemedim abi! Romantik film hiç sevmem normalde, bu filmin hastası oldum. Melis dio ki, duygusal dönemlerde böle filmler izlememek gerekiyomuş, insan çok etkileniomuş falan

Niyesini bilmiom ama ‘cesaretin var mı aşka’ adlı filmi ben beğendim! Ah be, çok güzel takılıyo gençler!

Arkadaşlar noluyo bana !!?? İyicene saçmalamaya başladım artık....Sırf kızı görebilmek için okula gider oldum, kim olduğunu bile bilmiom hala. Ve onu gördüüm anda, anlayamadıım bişeyler oluyo hep... Gidip konuşmam, tanışmam gerekirken, kaçmaya başlıom. Sanki okul bahçesinde aşık olduum kızı değilde, üç aydır kirasını ödemediim ev sahibimi görüyorm!! Tam bir gerilla harekatı. Hedefi gör ve saklan durumundayım. Hala saldırı emri veremedim kendime. Bi silkelenmek lazım sanırsam, biri beni durdursunnnnnn !!!

Babamın kafası karışan insanlara bi nasihati vardır. Onu tekrarlayıp duruom kendi kendime! Silkelen ve kendine gel emreeeee!

Off acaba benim hakkımda ne düşünüyo?