Okulun basketbol sahasında maç yaptık bugün. Temposu yüksek bi maç oluyodu, ben de uzun zamandır olmadıım kadar iyiydim. Taaa kii, İrem sahanın kenarında görünene kadar. Maçın son dakkası, bir sayı öndeyiz. Rakip oyuncuya maç bitmeden son 3lük şansı doğdu, ama potadan döndü. Top tam dışarı çıkıyodu ki ben İrem’i görünce naapçamı şaşırıp topu tutmaya çalıştım, ama tutamayınca karşı takımdaki elemana geçti. Adam bu sefer attı. Biz son dakkaya galip girmişken maçı kaybeden taraf olduk ii mi? Neyseki baklavayı ben aliim dedim de bizim çocuklar pek lafını yapmadılar.

Ama yine de İrem’i görmeye değerdi:)

Arkadaşlar noluyo bana !!?? İyicene saçmalamaya başladım artık....Sırf kızı görebilmek için okula gider oldum, kim olduğunu bile bilmiom hala. Ve onu gördüüm anda, anlayamadıım bişeyler oluyo hep... Gidip konuşmam, tanışmam gerekirken, kaçmaya başlıom. Sanki okul bahçesinde aşık olduum kızı değilde, üç aydır kirasını ödemediim ev sahibimi görüyorm!! Tam bir gerilla harekatı. Hedefi gör ve saklan durumundayım. Hala saldırı emri veremedim kendime. Bi silkelenmek lazım sanırsam, biri beni durdursunnnnnn !!!

Babamın kafası karışan insanlara bi nasihati vardır. Onu tekrarlayıp duruom kendi kendime! Silkelen ve kendine gel emreeeee!

Off acaba benim hakkımda ne düşünüyo?