Gönderen emre 22:26
9 Nisan 2009
Evet sevgili okurlar, aylardır uğraştım didindim. Ne düşünüosam sizlerle burada paylaştım. Ve sonunda hayalime ulaştım. Bu blog sayesinde yalnız olmadığımı, benim gibi şeyler yaşayan arkadaşlar olduğunu anladım. Hadi arkadaşlar, siz de ‘aşın kendinizi, gelin aşka’!!
Ve gelelim merakla beklenen konuya... İrem’le olan hikayemin nasıl sonlandığını merak ettiğinizi biliyorum. İşte her şey bu videoda! En başından beri bana olan şeyler, ayaklarımın geri geri gitmesi, kitlenmelerim:), sonunda bana cesaret veren şey ve İrem’e açılabilmem, hepsi ama hepsi bu videoda! İşte benim kendimi aştığım, aşka geldiğim hikayem... Sizlere de bol şans tabii:)
www.askendinigelaska.com Tavsiye etmesi benden, ‘kendini aşıp, aşka gelmesi’ sizden:)
Gönderen emre 18:17
8 Nisan 2009
İrem’le nasıl tanıştığımı merak ettiğinizi biliyorum. İrem de göreceği için pek titizlendim, bir türlü heyecandan toparlayamadım  Yarın ilk işim bunu sizlerle paylaşmak olacak. Evet, büyük gün yarın Görüşmek üzere...
Gönderen emre 18:48
7 Mart 2009
Okulun basketbol sahasında maç yaptık bugün. Temposu yüksek bi maç oluyodu, ben de uzun zamandır olmadıım kadar iyiydim. Taaa kii, İrem sahanın kenarında görünene kadar. Maçın son dakkası, bir sayı öndeyiz. Rakip oyuncuya maç bitmeden son 3lük şansı doğdu, ama potadan döndü. Top tam dışarı çıkıyodu ki ben İrem’i görünce naapçamı şaşırıp topu tutmaya çalıştım, ama tutamayınca karşı takımdaki elemana geçti. Adam bu sefer attı. Biz son dakkaya galip girmişken maçı kaybeden taraf olduk ii mi? Neyseki baklavayı ben aliim dedim de bizim çocuklar pek lafını yapmadılar.
Ama yine de İrem’i görmeye değerdi:)
Gönderen emre 20:51
4 Mart 2009
Sabahın köründe kalktım bugün. Bayadır beğendiğim spor ayakkabıları almaya gittim. Şöle acık şık oliim dedim.
How i met your mother’ın crazy-eyes die bi bölümü vardı. Marshall deli bakışlı bi kızla tanıştığını mı ne iddia ediodu. Ben de bu sabah mağazada deli bakışlı biriyle tanıştım. Tezgahtar kızın gözleri tam ordaki gibiydi. Şoka girdim, hemen aldım çıktım ayakkabıyı. Aceleye getirince bilememişim. Bir numara küçük almışım meğer.
Ayakkabı ayağıma vura vura geldim okula. Bir ton gezindim bizim kızı görcem die. Sora arkadaşlarını görünce kantine girerken, resmen depar attım. Bi de ne göriim. İki arkadaşı orda. Bizim kız yok! Kantinde olsaydı gidip konuşabilcektim sanki.
Yapıcak bişey yok... Ben de atladım eve geldim. Ama duraktan eve doğru yürürken, hatta tam olarak balıkçıların orda, felç geçiriyorum sandım. Ayakkabı vurmayı bırak, öldürmüş ayaklarımı!
İkiseksen yatıom şimdi. Keşke gelip bi çorba yapanım olsaydı, ah be irem :) hehehhe, pek acındırdım kendimi!
Gençler siz bi el atın bari. Çok kötüyüm olum, tuvalete gidemiom. Özgün, Onur! Eve gelin olum, şşş kime dioruum?
Gönderen emre 14:02
2 Mart 2009
Şu yaşıma kadar bi ton film izledim. Bölesini izlemedim abi! Romantik film hiç sevmem normalde, bu filmin hastası oldum. Melis dio ki, duygusal dönemlerde böle filmler izlememek gerekiyomuş, insan çok etkileniomuş falan
Niyesini bilmiom ama ‘cesaretin var mı aşka’ adlı filmi ben beğendim! Ah be, çok güzel takılıyo gençler!
Gönderen emre 23:11
27 Şubat 2009
Zaten tüm arkadaşlarım öğrendi, sizle de paylaşayım... Belki kendisi bile duymuş okuyordur (olum bunu hiç düşünmedik ya kız okuyorsa? Geriye dönük baktım hiç soyadım, okul adı falan geçmemiş allahtan... takma isimle yazsaydınız keşke... neyse...)
Benim kızın adı İrem`miş... İşletme 2. sınıfmış, İstanbulluymuş, balık burcuymuş (melis sen seversin balık burclarını), en sevdiği yemek pırasaymış (attım bunu o kadar da öğrenemedik )
Neyse geç oldu bu gece, yarın devam ederim yeni bişeyler öğrenirsem...
Gönderen emre 18:16
27 Şubat 2009
Büyük Gelişme...
İşler yavaş yavaş yoluna girmeye başladı (Özgün öğle yemeğin benden) Kardeşim Özgün, ajan gibi çalışmış, kızın adını ve bölümünü öğrenmiş. Olay şöyle, Özgün`ün yakın arkadaşlarından birisinin kız arkadaşı, benim kızın komşusu çıktı. Ama Özgün’ün anlattığına göre aracımız pek laf tutabilen bi kız değilmiş. Direk onun adını sorsa ve benim hoşlandığımı söylese, akşama Facebook`ta benim olayı bilmeyen kalmazmış. O yüzden muhabbeti çok temkinli açmış. Lafı oraya getirene kadar binbir takla atmış. Neyse en sonunda, apartman meseleleri konuşulurken, bir anda adını söyleyivermiş. Benim kanka çakal tabi... Kesin sonuca ulaşabilmek için bölümünü de kumpasa getirip örenmiş. Ama bu büyük sırrı benimle telefonda paylaşmak istemedi. Sen artık bir iyilik düşünürsün deyip telefonu kapattı.
Neyse akşam bekliyorum gelecek ben öğrenicem size de söylerim Melis, Kaan siz de gelin isterseniz bişeyler içip muhabbet edicez.
Gönderen emre 23:22
23 Şubat 2009
Arkadaşlar noluyo bana !!?? İyicene saçmalamaya başladım artık....Sırf kızı görebilmek için okula gider oldum, kim olduğunu bile bilmiom hala. Ve onu gördüüm anda, anlayamadıım bişeyler oluyo hep... Gidip konuşmam, tanışmam gerekirken, kaçmaya başlıom. Sanki okul bahçesinde aşık olduum kızı değilde, üç aydır kirasını ödemediim ev sahibimi görüyorm!! Tam bir gerilla harekatı. Hedefi gör ve saklan durumundayım. Hala saldırı emri veremedim kendime. Bi silkelenmek lazım sanırsam, biri beni durdursunnnnnn !!! Babamın kafası karışan insanlara bi nasihati vardır. Onu tekrarlayıp duruom kendi kendime! Silkelen ve kendine gel emreeeee!
Off acaba benim hakkımda ne düşünüyo?
Gönderen emre 20:56
18 Şubat 2009
Ne bitmez haftasonuydu ya kafayı sıyırdım, bitmek bilmedi, başka zaman olsa saniyede geçerdi!
Onur yazmadan önce ben yaziim de onun yalan yanlış yazdığından okumayın olayı Belki kızla tekrar karşılaşırız diye okulda biraz yolu uzattım (biraz dediğim 5 km kadar hehe).
Bugün bi rezil olmadığım kalmıştı, o da oldu.. sınıfın camından kızı keserken, dersi anlatan hocaya yakalandım. Beni göstere göstere bişiler söyledi ve herkes gülmekten yerlere yattı. Kesin rezil etti beni, üzerimden prim yaptı Hemen uzaklaştım. Yoksa ders çıkışına kadar bekleyip, sınıftan çıkan başka birine sorucaktım bölümü yaa!
Hangi bölümde okuduğunu bulsam, gerisi kolay aslında! Transkriptini bile çıkartırım Maalesef kız peşinde hiçbir iz bırakmadan çalışıyor.
Aksamüstü, kantinde Onur’un dersten çıkmasını beklerken, bişeyler atıştırıyım diye sıraya girdim. Sanki ayarlamışım gibi bi anda kızla gözgöze geldim... ne yapmam gerekli bilemeyip tam da yapmamam gereken şeyi yaptım... sıranın arkasına doğru geri geri yürümeye başladım.... işin kötü yani bir yandan hala kızın gözlerine bakıyorum, o da tabi ne oluyor anlamaya çalışıp bana bakıyor. Heralde beni deli sanmıştır. Offf!
Böylece yakın markaj şansı da kaçtı, ii mi? Önümüzdeki maçlara bakıcaz demekten, ligten düşme kıvamına gelmiş bulunuyorum sayın seyirciler! Vatana millete hayırlı olsun!
|
|
|