Dün şarkıyı attım ipoda, gezine gezine okula gittim. Sabah da hava gayet güzeldi. Dedim bahar geldi, ölü toprağı üzerimizden kalkıo:) Bitkiler bile canlanıo, ben de çıkıyım şu kış uykusundan diyerek kendimle dalga geçtim bi süre... Ben tüm bunları içimden geçiriyorum sanarken, amcanın biri yaklaşıp, ‘iyi misin evladım?’ dedi. O an ayıktım meğerse, içimden söylediğimi sandığım şeyleri, ben yüksek sesle söylüomuşum. Kulağımda kulaklıklar olduğundan fark edemedim işte, yani umarım ondandır :) Her neyse, gittim okula, ama nası gazlıyım. İrem’i görünce kesin konuşucam bu sefer. Ama ne gezer! Ne zaman ben böyle gaza gelsem, İrem sırra kadem basıor! Malesef İrem’i bulamadan eve dönmeye karar verdim. Hava biraz ısınınca sevgilisini alan sokağa atmış kendini... Her yerde elele tutuşmuş sevgilileri, öpüşen çiftleri görünce sabahki heyecanım geldi aklıma. Yapıcak bişey yok diye kendimi avuta avuta eve geldim. Orda burda herkes beni konuşurken, hakkımda bi sürü tahminler yaparlarken yani mevzu bu kadar yayılmışken İrem’le hala bir gelişme olmaması canımı sıkıor. Bişey yapmalı ama ne??